As luces da miña rúa

Pegáronnola outra vez con nocturnidade

Así de rotundo conclúe o seu artigo publicado en El Periódico o director de cine David Trueba. Un bo artigo sobre as consecuencias de que a xente non participe na xestión da iluminación pública e que non exista, todavía, unha cultura da luz que nos permita alumar para ver e sen contaminar. Neste sentido Trueba di:

A temperatura de cor é, como todo afeccionado ao cine sabe, un estado de ánimo

O artigo: http://www.elperiodico.com/es/noticias/opinion/las-luces-calle-por-david-trueba-3884644

Apagan as luces dunha vila (esta vez en serio)

No día dos Santos Inocentes gastamos unha pequena broma na que dicíamos que unha vila galega decidía apagar as luces para sempre. Agora vemos que iso pasou nunha vila de Navarra, aínda que non decidiron vivir só coa luz do Sol, senón poñer interruptores nas luces, como se facía hai décadas. Aquí vos deixamos a nova: http://www.noticiasdenavarra.com/2015/01/31/vecinos/sangesapirineos/la-luz-se-apaga-en-las-vacias-calles-de-aspurz

No concello galego de Vilaxoán de Arriba deciden apagar as luces para sempre #28dic2014

Din os vilaxoanenses darriba que eles non necesian da luz artificial para ver, que se bastan coa luz da Lúa e das estrelas. Ademais hai moitos que defenden que a noite non está para estar esperto. “De noite hai que durmir e non estar de troula por aí. Co Sol hai que traballar e xa hai tempo dabondo para festas”, comenta Ramón, un home de 67 anos canso das esmorgas dos máis xóvenes.

luminaria_apagada
Luz apagada na vila

O alcalde do concello di que a medida non só será boa para que a xente aproveite as horas de Sol dende moi cedo, ao non alongar as súas actividades durante a noite fóra da casa, senón que ademais o concello terá superávit en pouco máis de dous anos, xa que a luz é a factura máis cara que ten que pagar.

Preguntados pola seguridade, os lugareños defenden que ao coñecerse todos e confiar un nos outros ninguén terá a ousadía de saír na escuridade a facer mal a ningún veciño e que para casos de emerxencia farán uso de lanternas.

Ante esta peculiar iniciativa, decenas de astrónomos e biólogos están planeando viaxar a este concello do interior de Galicia para desfrutar de toda a beleza da noite: estrelas, mouchos, lucecús, ourizos… É tal a espectación que os hoteis de concellos veciños, coma Os Biosbardos, non teñen xa habitacións libres para os próximos tres meses.

Noutros campos do coñecemento, como a mediciña, antropoloxía, ciencias medioambientais e a economía, tamén hai expertos interesados en coñecer as repercusións desta iniciativa a longo prazo. ¿Mellorará a saúde da xente? ¿Como evolucionarán os seus costumes e como se adaptarán á nova situación? ¿Haberá na zona menos contaminación por gases e outros? ¿En que invertirá o concello os cartos que aforre? Moitos interrogantes para algo inédito.

inocentesPor suposto este artigo é unha broma polo día dos inocentes. Nunca ninguén que loite contra a contaminación lumínica enviará unha mensaxe que implique apagar as luces que fan que a nosa vida sexa de maior calidade, pero si as que non teñen ese obxectivo e a súa presenza é cuestionable. Pero moito do que dicimos nesta broma tamén é motivo de reflexión. Son cousas das que sempre falamos e sobre as que na sociedade en xeral existen prexuízos, como a seguridade mal entendida. A vida salvaxe nocturna, a saúde, a economía… son cousas das que sempre falamos a nas que a contaminación lumínica influe negativamente.

Sigamos alumando as nosas vidas, pero dun xeito responsable e con coherencia.

A Hora do Planeta, con poucas luces

O título desta entrada é o título dun artigo publicado en La Razón o día 29 de marzo no que Jorge Alcalde, director da revista Quo, critica esta iniciativa dunha forma cuestionable.

No artigo, que podedes ler ao pé deste texto, critica que esta iniciativa non soluciona os problemas reais enerxéticos e indica que un deles é que a maior parte dos habitantes da Terra non teñen acceso á electricidade. A verdade é que a propia argumentación que utiliza vai na súa contra, xa que nada ten que ver o malgasto enerxético da nosa sociedade coas carencias do denominado Terceiro Mundo. Ou quizáis si teña que ver, porque os recursos naturais que utilizamos para xerar a inmensa maioría da enerxía que consumimos son finitos, polo que se uns dilapidan recursos os outros non poderán dispoñer deles.

Cuestiona a iniciativa porque di que nesa hora na que se apagan luces non se detecta que o consumo baixe considerablemente. É obvio que durante unha hora non se vai solucionar nada. A Hora do Planeta pretende cambiar hábitos de vida. Fai anos pechar a billa cando nos cepillábamos os dentes parecía un aforro insignificante, hoxe é unha das medidas de aforro máis importantes de auga, xa que na suma de todos está o resultado final.

Este artigo é un dos mellores exemplos de mal entendemento dunha iniciativa e dos valores que defende. Ninguén quere demonizar a electricidade, nin a luz, ninguén cuestiona os avances traídos pola electricidade. O que se fai na Hora do Planeta é reflexionar sobre o mal uso da electricidade e o malgasto de recursos naturais.

En canto ao que di de levar electricidade alí onde non a hai dicir que isto non é cuestionable, pero si son cuestionables o modelo de consumo e instalación que se queiran implantar. Dende logo se o modelo enerxético non cambia e os hábitos de consumo tampouco temos un problema serio que, co tempo, igual impide xerar a enerxía que hoxe coñecemos e que nos dá o nivel de vida actual.

O artigo completo: La_hora_del_planeta_con_pocas_luces

Recordade que sobre a ausencia de luz en campos de refuxiados falamos neste artigo: Ikea e a ¿seguridade?

Cidades intelixentes… ¿En serio?

Pois seguindo un pouco a liña da entrada A enerxía que pensa… ¿En serio?, hoxe traemos cidades intelixentes. Hai moitos temas a tratar nisto de cidades intelixentes, pero a fotografía que acompaña a esta noticia de Cadena Ser parece que contradice un pouco á intelixencia… E é que esas luces apuntando directamente á praia…

Fonte: http://www.cadenaser.com/tecnologia/articulo/ciudades-espanolas-vez-inteligentes/csrcsrpor/20140607csrcsrtec_1/Tes
Fonte: http://www.cadenaser.com/tecnologia/articulo/ciudades-espanolas-vez-inteligentes/csrcsrpor/20140607csrcsrtec_1/Tes

A enerxía que pensa… ¿En serio?

Así reza o slogan da publicidade de Gas Natural Fenosa: “La energía que piensa”. As seguintes imaxes (vistas no correo de Yahoo!) mostran a publicidade co citado slogan:

publi_gas_natural_2 publi_3

O anuncio continúa dicindo “sí, sí, lo has visto bien”:

publi_gas_natural¿De verdade o autor desta publicidade viu ben o que estaba a facer? Sendo sinceiros a verdade é que a contaminación lumínica no ceo está moi ben posta e esta frase está pensada para facer fincapé no prezo. Ademais vese claramente o fulgor que desprenden a luz da cidade cara arriba, o cal é bastante realista. Pero o problema aparece cando se intenta vender enerxía “pensante” con focos iluminando cara un ceo cheo de estrelas… ¿Onde está a enerxía que pensa?

Máis imaxes do anuncio publicado noutros medio:

fenosaFdV1
Vista en Faro de Vigo

fenosaFdV2
Vista en Faro de Vigo

Vista en El País
Vista en El País
A publicidade foi vista no correo de Yahoo! e nas edicións dixitais do Faro de Vigo e El País.

LEDs

Poñer LED no buscador Google é suficiente para atopar un montón de argumentos en favor deste tipo de iluminación. Tamén é doado atopar definicións e explicacións do funcionamento e evolución do LED.

O problema é que non todo o mundo pensa que esta tecnoloxía é a máis apropiada para algúns dos usos que se lle empezan a dar, por exemplo a iluminación exterior. Son moitos os concellos que asesorados por empresas eléctricas están cambiando a iluminación das rúas instalando este tipo de iluminación emerxente, pero son moitos os profesionais e expertos, incluso traballadores destas compañías e instaladores de luminarias, os que pensan que non é ouro todo o que reluce, ou mellor dito, o que nos venden.

Nós non somos profesionais nin expertos en iluminación, pero por interese temos lido e escoitado diferentes posturas acerca deste tema.Decantámonos máis polos argumentos que se posicionan en contra do uso do LED en espazos abertos e o facemos despois de contrastar información. E con este ánimo, que todos poidades contrastar información, deixamos nesta entrada un enlace a unha páxina que trata o tema dende un punto de vista crítico e de contraste con outros tipos de iluminación.

Recomendamos ler esta páxina con calma e consultar tamén as entradas que aparecen ao final, onde se poden atopar entradas e comentarios de expertos, como a asociación Cel Fosc de loitra conta a contaminación lumínica que traballa en España.

http://ledsknow.info/

Posta a punto da contaminación lumínica

Abrimos esta entrada para ter a bo recaudo un bo artículo que resume moito do que hai que saber da contaminación lumínica.

O seguinte artigo de El País fala da iluminación, de exemplos prácticos e reales de boas prácticas, de aforro enerxético, de entornos de ceo escuro que hai que coidar, lexislación… Todo claro e conciso e todo nunha linguaxe apta para tódolos públicos.

Unha lectura case que obligada para entender a mensaxe que grupos coma o noso quere difundir:

http://sociedad.elpais.com/sociedad/2011/05/19/actualidad/1305756006_850215.html

Copia do artigo, obra de Sergio C. Fanjul publicado no diario El País en maio de 2011:

S i usted vive en una ciudad y de noche levanta el rostro hacia el cielo, en vez de admirar los miles de estrellas que nos acompañan si­lenciosas desde que el hombre es hombre, alimentando nuestra imaginación, lo que verá será un cielo turbio en el que apenas resplandecen la luna, algún planeta y un puñado de las estrellas más brillantes.

Esta contaminación del cielo, tal vez menos conocida que la polución o la contaminación acústica, es la contaminación lumínica. Y además de robarnos el espectáculo del firmamento, puede afectar a nuestra salud y a los ecosistemas. Para colmo, supone un gran derroche de energía (es decir, dinero) enviada hacia el cielo sin ninguna finalidad.

Evitarla no es muy complicado. Basta con seguir ciertas directrices sencillas: “Sobre todo, no iluminar hacia el cielo”, explica el físico Carlos Herranz, presidente de la Asociación Cielo Oscuro, dedicada a la lucha contra este fenómeno. “También hay que iluminar el suelo de forma adecuada, nunca en exceso, y apagar las luces innecesarias a partir de cierta hora de la noche. No tiene sentido tener encendidos los anuncios luminosos toda la noche ni las farolas de los aparcamientos de los centros comerciales. Hay ermitas perdidas en la cima de montes iluminadas a altas horas de la madrugada en pleno invierno”.

Se debe alumbrar con luces amarillas o anaranjadas, no blancas

También se debe evitar la luz blanca e iluminar con luces anaranjadas o amarillas (las lámparas de sodio de alta y baja presión). Actualmente, en pos del ahorro energético, está en boga la instalación de lámparas led (diodos emisores de luz) cuya luz blanca es altamente contaminante en este sentido.

La iluminación es competencia de las comunidades autónomas, y solo seis han legislado en esta dirección: Cataluña, Cantabria, Navarra, Islas Baleares, Andalucía y Castilla y León. Además existe legislación estatal: un real decreto sobre eficiencia energética en el alumbrado de 2008. “El problema es que estas normativas siguen un modelo de 2001. Desde entonces ha habido muchos estudios sobre cómo se difunde la luz en la atmósfera. Antes se pensaba que a cinco kilómetros de la ciudad ya te habías quedado sin luz, y se ha visto que algo queda hasta 200 kilómetros”, comenta Herranz.

Un ejemplo de buenas prácticas es Puente la Reina (3.000 habitantes), en Navarra, que ha sido asesorado por Cielo Oscuro para renovar completamente el alumbrado. “Hemos obtenido mejores niveles de iluminación ahorrando un 50%. Utilizamos bombillas menos potentes, pero mejor dirigidas, y alumbramos solo donde hace falta. A media noche reducimos la potencia a la mitad. Al final resulta que es más barato iluminar bien que mal”, explica Fernando Jáuregui, astrónomo del Planetario de Pamplona y miembro de Cielo Oscuro. Para premiar la buena calidad del firmamento, la Unesco y el Instituto Astrofísico de Canarias, entre otras instituciones, han creado el certificado Starlight, que se otorga a zonas que mantengan su cielo libre de contaminación lumínica. Una suerte de “reservas de estrellas”, similares a las playas con bandera azul. Cipriano Marín, delegado de Starlight en España, indica que La Palma hace tiempo que tiene certificado Starlight y “están prácticamente aprobados los de Monfragüe, Doñana, la costa norte de Fuerteventura y la reserva de la biosfera de La Rioja”.

“Si se hicieran bien las cosas, te subirías a una azotea en medio de una gran ciudad y se verían todas las estrellas y hasta la Vía Láctea, mientras que abajo las calles estarían bien iluminadas”, concluye el físico Carlos Herranz.