Melatonina

Cando falamos de contaminación luminosa e seres vivos, incluida a saúde dos seres humanos, nombramos moito á melatonina, que é unha hormona que o noso corpo segrega cando non recibimos luz. Aquí unha explicación moi breve do que é este composto.

Esta hormona é responsable de regular e controlar moitos procesos biolóxicos do noso organismo, ademais de que é a encargada de sincronizar o noso reloxo interno. Por exemplo, nalgúns mamíferos a melatonina influe no inicio e fin do período de reprodución, no inicio da hibernación e outras actividades estacionais. Por suposto grazas á melatonina o corpo sabe que é de noite e prepárase para durmir e a ausencia mantén aos nosos sentidos en alerta e atentos para facer os nosos labores diurnos.

melatonina-mecanismo
A luz provoca a secreción de melatonina que se transporta por todo o corpo sincronizando as nosas funcións biolóxicas co ciclo día-noite. Fonte da imaxe.

En estudos recentes demostrouse que a melatonina é capaz de influír na ralentización da evolución de certo tipo de cancros e, incluso, parece que o defecto de melatonina no organismo durante longos períodos de tempo ten consecuencias sobre todo nos cancros de mama e próstata.

A secreción de melatonina non se produce cando un ser vivo está exposto a luz similar á do sol, que ten moito de luz azul e pouco de vermella e outras cores (rangos espectrais é o termo máis técnico) e se produce na ausencia de luz con compoñente azul. Polo tanto, permanecer de día en lugares pechados iluminados con luz artificial sen compoñente azul envía unha mensaxe ao organismo de que non é de día ou de que estamos próximos á noite, mentres que permanecer exposto á luz durante a noite fai entender ao noso corpo que non toca durmir. Ámblas dúas situacións teñen efectos perxudiciais para o noso organismo e no estado de ánimo.

Noite do 23 de abril de 2013

Esta é unha aprotación de Daniel Ríos. Moitas grazas Daniel!!!

Ademáis da Lúa, as estrelas e os planetas, existen moitos outros obxectos que é posible observar no ceo de noite. Hoxe falaremos dos satélites artificiais, e concretamente da ISS (do inglés, International Space Station). Esta estación espacial orbita arredor da Terra a unha altura aproximada de 400 km, é dicir, 40 veces máis alto ca un avión comercial.

issTrátase do satélite artificial máis grande xamáis lanzado polo home, cunha lonxitude aproximada de máis de 100 metros (o equivalente a un campo de fútbol).

Durante as primeiras horas da noite e os instantes previos ao amencer, é posible observala moitas veces, como un punto luminoso semellante a unha estrela que se move polo ceo, a unha velocidade considerable.

Que se pode facer hoxe? Como as previsións meteorolóxicas indican que a noite será despexada en toda Galicia, hoxe vos animamos a que contempledes a ISS.

Teredes que mirar ás 23:06 h cara o horizonte oeste (o lugar por onde se escondeu o Sol), e comezaredes a ver un punto luminoso que se move e vai ascendendo cada vez mais alto polo ceo (o movemento apreciase perfectamente a simple vista). Unha referencia é ver para Xúpiter, tal e como vos indicamos nunha noite da semana pasada.

Ascenderá durante uns 3 minutos, aumentando cada vez mais o seu brillo, e posteriormente desaparecerá en poucos segundos. Isto é debido a que a estación introdúcese na sombra do noso propio planeta, e ao non recibir a luz so Sol deixa de ser visible.

Os pases da Estación Espacial Internacional son moi frecuentes, e pódense observar cunha frecuencia de varias veces a semana. Existen páxinas web que permiten calcular este tipo de acontecementos introducindo a ubicación xeográfica, como por exemplo http://www.heavens-above.com/

Desfrutade da noite!!

Como curiosidade deixamos este vídeo sobre un percance dunha astronauta na ISS

Noite do 19 de abril de 2013

Parece que esta noite pode haber algunha nube na Mariña lucense, pero no resto de Galicia vai a estar o ceo despexado. Hai que aproveitar para desfrutar da noite que ademáis xa é venres.

Que se pode facer hoxe? Onte propuxemos observar un pouco a Lúa, que está en fase crecence. Quizáis algún xa se percatou que no luscofusco nocturno hai un punto moi luminoso e fixo, que non escintila. Isto é un planeta, o planeta Xúpiter. Cun telescopio pequeno pódense ver ata catro dos seus satélites, os máis grandes, que son Ío, Europa, Ganímedes e Calisto, os chamados satélites galienanos porque foi Galileo quen os descubriu.

Captura do programa Stellarium
Captura do programa Stellarium

Desfrutade da noite!!

Noite do 18 de abril de 2013

Estreamos esta nova sección de Que se pode facer hoxe?
Esperamos que sexa do voso agrado e agradecemos calquer tipo de intervención, recomendación e crítica para facer esta sección, e todas as demáis, dinámica, entretida e o mellor posible.

Hoxe parece que imos ter unha noite anubrada en no norte e despexada no sur de Galicia. En calquera caso e como estamos comezando imos propoñer algo sinxelo, pero bonito: observar a Lúa.

Nestes momento a Lúa está crecente e pódese ver como a parte escura está perfilada por unha luz avelaíña. Se tedes uns prismáticos podedes usalos para ir vendo como medra a Lúa nestes días. Segundo os gustos é interesante ver tanto os límites ben definidos do noso satélite na súa circunferencia como os límites indefinidos que se forman onde se “parte” a Lúa, ademáis dos diferentes cráteres e mares claro.

Desfrutade da noite!