Luz que cega e luz que ilumina

É moi importante distinguir entre a luz que cega e a luz que ilumina. Normalmente a xente pensa que toda luz favorece a visión, cousa que é totalmente falsa: hai moitas luces que nos deixan a escuras.

Hoxe en día existen numerosos exemplos de luces que non fan a súa función (nin sequera a estética), pero pouca xente repara nelas e fai crítica. A continuación presentamos unhas cantas fotografías de luces que non deberían existir, pois non aportan nada á nosa vida. Son case todas exemplos de luces que están postas horizontalmente e que aluman directamente aos ollos, co cal impiden unha visión correcta do que nos rodea e outras son verticais que provocan encandeamento.

Actividade: Arquitectura con luz propia

Ou ben o día 22 ou o 23 de abril, dependendo das condicións metereolóxicas, estaremos na Escola Técnica Superior de Arquitectura da Universidade da Coruña (Campus de Zapateira) nunha actividade que organizamos coa Asociación Xuvenil Perspectivas (@AXPerspectivas) e coa colaboración da Agrupación Astronómica Coruñesa Ío.

A actividade está aberta a todo o mundo. Inscríbete aquí.

cartel_arquitectura_luz_propia

Gran afluencia a ‘O alén da Hora do Planeta’

Máis de 30 persoas de diferentes idades viñeron o martes 25 de marzo á nosa activade ‘O alén da Hora do Planeta‘, que contou coa presenza da coordinadora da Oficina de Desenvolvemento Sostible da USC Sra. dona Mª Teresa Barral Silva e da Vicerreitora de Responsabilidade Social e Calidade Sra. dona Benita Silva Hermo.

Como vén sendo habitual ao comezo da actividade os asistentes permanecen calados e un pouco desconfiados co que contamos, pero a medida que a actividade avanza a participación e a interacción aumenta, creando debates e conversas interesantes nas que todos aprendemos, o que agradecemos moitísimo.

A parte negativa desta actividade foi que a choiva non nos permitiu entrar o Observatorio Astronómico Ramón María Aller, pero tanto nós coma o seu director comprometémonos a facer a visita outro día.

Cabe destacar que nesta ocasión foros bastantes os medios que se fixeron eco desta actividade: Xornal da USCFaro de Vigo, La Voz de Galicia, El Correo Gallego, La Opinión de A Coruña e Radio Galega (entre os minutos 22 e 23).

Deixamos unhas cantas fotos desta tarde noite que desfrutamos moito e que esperamos repetir pronto. Graciñas a todos por vir e participar.

Actividade Hora do Planeta 2014

hora del planeta

 

Unha vez máis, coma no ano 2012, a Oficina de Desenvolvemento Sostible da USC e Calidade do Ceo xuntámonos para organizar unha actividade pola celebración da Hora do Planeta 2014. Nesta ocasión contamos coa participación da Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galicia (ADEGA), que falan da contaminación lumínica na súa web.

Animádevos a participar connosco e compartir a experiencia e opinións.

Resumo e fotos da actividade.

Capella

capellaUnha das máis famosas constelacións do ceo de inverno, xunto con Orión, é Auriga, onde se atopa a protagonista de hoxe: Capella. Precisamente Auriga está preto de Orión, polo que non é nada difícil atopala.

Tanto Capella como o nome árebe coa que se coñece, Alhajoth, significan “cabra”, mentres que outro dos nomes polo que é coñecida esta estrela, Al Rakib, significa “condutor”.

A verdade é que esta estrela ten o seu lugar neste particular paseo da fama porque é brillante e a constelación onde se atopa, que forma un pentágono moi claro no ceo, é fácil de observar; pero non aporta moitas historias mitolóxicas como pasa con outras. Así que para simplificar deixamos un enlace a momemtum, onde podedes ler moi resumidamente algunha cousa sobre ela: “Observa la hermosa estrella Capella“.

Para observar esta estrela o recomedable é atopar primeiramente Orión e, ao seu lado, buscar un pentágono. O punto máis brillante desta figura é Capella.

Na seguinte imaxe do Stellarium pódense ver as constelacións de Auriga (Cocheiro), Xéminis (Xemelgos), Orión e Tauro (Touro),

 

 

Captura do Stellarium. Capella e o seu entorno, con Xúpiter en Xéminis (non sempre está aí). Algunhas das estrelas que se ven xa falamos delas, doutras falaremos.

Captura do Stellarium. Capella e o seu entorno, con Xúpiter en Xéminis (non sempre está aí). Algunhas das estrelas que se ven xa falamos delas, doutras falaremos.

¿Unha boa nova? O Concello de Santiago fai e desfai…

Non estamos seguros de esta nova é boa ou simplemente un novo caso de despilfarro de cartos. Resulta que o Concello de Santiago de Compostela, segundo indica El Correo Gallego, contratará un inventario sobre a iluminación da cidade. Sen dúbida a priori é unha gran noticia, pero recordemos que en 2012 aprobouse unha ordenanza municipal moi criticada polos grupos que loitamos contra a contaminación lumínica. Así o recollimos no noso blog: Calidade do Ceo sobre a ordenanza municipal de Santiago de Compostela.

Non sabemos quen asesora sobre o tema ao goberno local, se sempre son os mesmos ou non, nin se o Concello por fin tomou conciencia e dende agora as cousas cambiarán a mellor. Esperemos que así sexa é que este sexa o principio dun montón de boas novas. Estaría ben seguir pola iluminación da fachada da Catedral, que se rumorea foi financiada por Endesa, pero non o sabemos con certeza nin fomos quen de corroboralo por agora. Pero aí queda a sospeita.

Foto dende As Cancelas. Foto de Rubén Alonso.

Foto dende As Cancelas. Foto de Rubén Alonso.

¿Adeus aos vagalumes?

A este ritmo si, e para sempre.

A contaminación luminosa está afectando á reproducción destes insectos que se axudan da luz para que o macho atope á femia. Buscando por internet “vagalumes e contaminación lumínica” ou, en español, “luciérnagas y contaminación lumínica” pódense atopar difernetes novas ao respecto. Aquí recollemos algunhas cousas que nos pareceron interesantes:

Na biblioteca de Cel Fosc atopamos este documento: http://www.celfosc.org/biblio/general/gt20vconama.pdf, onde se di que a contaminación lumínica “afecta al ritmo reproductivo de los insectos que, en muchas ocasiones, son incapaces de atravesar las barreras de luz que forman las instalaciones de alumbrado artifial. En otras ocasiones, como en el caso de las luciérnagas, que han desarrollado un modo de comunicación basado en la emisión de señales luminosas de muy baja intensidad, el velo de luz dificulta la comunicación y, por tanto, la reproducción”.

No diario El País tamén recollen este problema nun artigo de Manuel Rivas que se pode ler aquí: A desaparición dos vagalumes. Nel di “nos valados dos camiños de Castro de Elviña había moitos vagalumes e poñelos na man”. Castro de Elviña está na Coruña e Víctor, membro de Calidade do Ceo, vivíu alí dous anos (2012 e 2013) e di que abofé que nunca viu un.

E para rematar dúas testemuñas da desapariciós destes bichiños: no blog Noroeste Ibérico, xa en 2009, escribía o seu autor sobre os vagalumes: http://noroesteiberico.blogspot.com.es/2009/07/vagalumes.html e en Ciencia + Tecnoloxía foi en 2010 cando se fixeron eco deste problema: http://teresaml.blogaliza.org/2010/08/01/os-vagalumes-e-a-contaminacion-luminica/

¿Estamos a tempo de recuperar os vagalumes? Seguro que si.